Bu anlatacağımız belki de sizin için eski bir teknik, belki de ilk defa duyuyorsunuz. Bunu biz de uygulayan bir arkadaştan dinledik. Oldukça riskli...

Dediğimiz arkadaş, stadyuma bütün seyirciler girdikten sonra beş on dakika bekliyor ve maç başladıktan, bütün itiş - kakış bittikten, kuyruklar tamamıyla eridikten sonra harekete geçiyor.

Malumunuz üzere stadyumun bütün kapıları polisler veya stadyum görevlileri tarafından tutulmuş olur. Bütün gürültü patırtı bittikten sonra son derece telaşlı bir vaziyette stadın herhangi bir kapısına yanaşıyorsunuz ve oraadaki görevli memura: 'Efendim çok acele içerdeki bir arkadaşa ulaşmam lazım, acil bir işimiz var (mesela annesini hastaneye kaldırdılar denebilir).' Ee karşınızdaki yılların memuru. Kaç tane sizin gibi eleman görmüştür. Yutar mı bu numarayı? Onu biraz daha ikna etmeniz lazım. 'Şayet bana güvenmiyorsanız nüfus cüzdanımı da alın.' diyorsunuz. Nüfus cüzdanını memura verdikten sonra gayet rahat içeri süzülüyorsunuz.

Heyecanla tribüne koşmadan evvel kimliğinizi kurtarmanız gerektiğini aklınızdan çıkarmıyor, doğru diğer bir kapıya gidiyor ordaki memura: 'Abi dehşet susadım. İçeride biliyorsun su ateş pahası bana bir izin ver şu karşı büfeden bir koşu gidip su alayım da geleyim.' diyor ona da başka bir güvenilir kimlik veriyorsunuz. Memur haliyle kabul ediyor ve sizin su alıp gelmenizi bekliyor.

Bu işlemler bittikten sonra gayet sakin ilk girdiğiniz kapıya gidiyor, vermiş olduğunuz kimliği memurdan: 'Abi sen bu kapıda mıydın? Ben yan kapıdan çıktım arkadaşı da aldım kimliğimi rica edebilir miyim?' diyor kimliğinizi alıyorsunuz. Daha sonra da maça yetişmek için koşar adım çıktığınız kapıya, elinizde azıcık içilmiş bir şişe su ile gidiyorsunuz. Oradaki kimliğinizi de aldıktan sonra maçtan bir kaç dakika fire vermiş şekilde stadyuma girmiş bulunuyorsunuz.

Nasıl? Sırf maçlara rahat girmek adına, tanıdığınız birinin gazetesinde kendi adınıza haber çıkartarak, Basın Kartı sahibi olmak yerine bu işlemi yapsanız sizce daha mı eziyetli olur?